Centrum psychologii i psychoterapii Inteligentny Trening 2.0
Sportowiec niezależnie od wieku chciałby budować swoją formę w najlepszych warunkach- zarówno tych zewnętrznych, jak i wewnętrznych, mentalnych. Jeśli nie zadbamy o to, aby nasz umysł był otwarty, wypełniony spokojnymi myślami, a my sami nie pozbędziemy się napięcia czy frustracji, może się okazać, że osiągnięcie wyznaczonych celów jest znacznie utrudnione, a nawet niemożliwe.
Eksperyment przeprowadzony przez badaczy z Texasu udowodnił, że poczucie frustracji ma duży wpływ na wyniki sportowe. Badacze rozpoczęli od przeprowadzenia ankiety, w której pytano potencjalnych badanych o to, czy w ciągu ostatnich 3 miesięcy w ich życiu pojawiły się jakieś sytuacje związane z silnym stresem, poczuciem frustracji i niepewności. Dzięki temu podzielili chętnych na 2 grupy- jedna to osoby wykazujące niski poziomi życiowego stresu, druga deklarująca odczuwanie silnego stresu. Obie grupy badanych poproszono o wykonywanie treningu na siłowni ze znacznym obciążeniem, dwa razy w tygodniu przez 12 tygodni.
Wyniki były jednoznaczne- w grupie osób o niskim stresie życiowym siła mięśniowa w wyprostach zwiększyła się o 13%, natomiast w przysiadzie o 25%. Grupa o wysokim stresie życiowym odnotowała dużo mniejsze postępy. Można zatem wyraźnie zaobserwować negatywny wpływ stresu na efekty treningu (wpływ ten jest związany głównie z działaniem kortyzolu, który nie sprzyja budowaniu sportowej formy)
Osoby, których codzienność oparta była na aktywności fizycznej , są szczególnie narażone na odczuwanie frustracji związanej z izolacją i dystansem społecznym. Młodzi sportowcy trenujący sporty zespołowe czerpali motywację do działania z energii, jaka drzemie w zespole, z interakcji z przyjaciółmi z drużyny. Element współpracy i rozwoju w grupie został im odebrany, przez co wielu z nich mierzy się z wyzwaniem jakim jest treningowa samotność.
Problem ten nie omija także sportowców indywidualnych, którzy w obecnej sytuacji mają często bardzo ograniczony kontakt z całym sztabem, który współpracuje na sukces jednostki.
Szukajmy wzorców i autorytetów. Możemy zastanowić się, jak z samotnością radzą sobie np. himalaiści? Kluczem do sukcesu jest dokładny i konkretny plan działania. Metoda planowania sprawdza się nawet u najmłodszych sportowców- narzuca rytm pracy, określa ramy działania i granice, które zapewniają poczucie bezpieczeństwa, stabilności. Warto przemyśleć i wprowadzić do codzienności zaplanowaną rutynę, która zapobiegnie powstawaniu złych nawyków. Nie należy zapominać o ważnej roli zainteresowań i pasji innych niż sport. Rozwijajmy te, na które brakowało nam czasu i szukajmy nowych, które pozwolą nam rozwinąć skrzydła w innych dziedzinach. Odpowiednio wykorzystany czas, realizowanie zaplanowanych zadań i realizacja osobistych celów kształtuje charakter młodego sportowca niezależnie od tego, co przynosi nam dziś świat. Więcej na temat rozwijania zdolności młodego sportowca i obniżania poziomu frustracji przeczytacie w naszym najnowszym workbooku. Szczegóły już niebawem!
Jeżeli chcesz dowiedzieć się jak wspierać młodego sportowca, zapisz się już dziś na najbliższy webinar: „Wspierający rodzić, czyli jaki?”